Ζητείται Ελπίς

Και τι δεν ακούσαμε χθες το βράδυ. Και στο debate, και μετά στον σχολιασμό.

Ένα πράγμα με πειράζει πολύ. Η θέση των πολιτικών για τις συνεργασίες (ότι δηλαδή είναι αδύνατες) και η θέση των δημοσιογράφων που συμφωνούν με αυτή την θέση. «2^η εκλογική αναμέτρηση; Η χώρα μπαίνει σε περιπέτειες!».

Τι απέγινε ο κυρίαρχος λαός; Αν δεν θέλει να δώσει αυτοδυναμία, σεβαστείτε το επιτέλους! Είναι η θέση, είναι η βούληση του λαού.

Είστε αποφασισμένοι να τον ρωτήσετε και να το ξαναρωτήσετε και να τον ξαναρωτήσετε (με απανωτές εκλογές) μέχρι να πάρετε την απάντηση που σας βολεύει! Αυτοδυναμία. Για να προχωρήσετε απρόσκοπτα στην «πορεία προόδου» της χώρας.

Δείτε την πορεία προόδου της χώρας τα τελευταία χρόνια, που είχαμε ισχυρές κυβερνήσεις και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Όχι κύριοι. Κανένα κόμμα πάνω από 150 βουλευτές. Συνεργασίες πάντα! Απλή αναλογική! Και ο ένας να ελέγχει τον άλλον. Και να αποχωρεί όταν δεν συμφωνεί. Και να ξαναρχίζει η διαδικασία των εντολών. Και να ξαναγίνεται διάλογος. Και να ξαναβρίσκονται κοινά σημεία. Και να ξανάχουμε κυβέρνηση χωρίς εκλογές μέχρι την συμπλήρωση της τετραετίας. Και να αλλάζουν οι στηρίζοντες την Κυβέρνηση. Και οι βουλευτές να εκφράζουν την γνώμη τους χωρίς κομματικά κάγκελα.

Γιατί έτσι, κύριοι πολιτικοί, ίσως καταφέρετε να ανταλλάξετε απόψεις και όχι μόνον επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Προεκλογική "Επικαιρότητα"

Έπεσα κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι στην Παγίδα.

Έχουμε εκλογές σε λιγότερο από 2 εβδομάδες.

Και με τι ασχολούμαστε; Με την Φώφη, με τις (μη) συνεργασίες των κομμάτων, με τις φωτιές και με τα τριχίλιαρα της αποζημίωσης. Λες και μία ολόκληρη ζωή μπορεί να εξαγοραστεί και να ξαναχτιστεί πάνω σε τρία χιλιάρικα.

Έχουμε μπροστά μας το Ασφαλιστικό.

Έχουμε μπροστά μας την Παιδεία

Έχουμε μπροστά μας την πρόοδο και την σύγκλιση της Ελλάδας με τα προηγμένα κράτη της Ε.Ε.

Έχουμε μπροστά μας τα εργασιακά.

Έχουμε μπροστά μας την ανασυγκρότηση του Κράτους

Έχουμε μπροστά μας το Περιβάλλον (και όχι μόνο την Πελοπόννησο και την Πάρνηθα, αλλά την συνολική εξέταση του ζητήματος).

Και μιλάμε για την Φώφη, την Βούλα και τα υπόλοιπα κορίτσια και τα υπόλοιπα «λαμπερά» και «άφθαρτα» πρόσωπα.

Ο χρόνος δεν σταματάει. Οι εξελίξεις τρέχουν. Θα γίνει επιτέλους προεκλογικός διάλογος πάνω σε αυτά τα ζητήματα; Ή θα πάμε σε “automatic mode” και σε αυτές τις εκλογές και θα χάσουμε άλλα 3-4 χρόνια;

Η απόφαση για την ψήφο δεν πρέπει να βασίζεται στην επικαιρότητα. Είναι απόφαση / δέσμευση για 4 χρόνια. Ας ξεκολλήσουμε από τα θέματα της μίας εβδομάδας, γιατί διαφορετικά θα χάσουμε (ή μάλλον κυριολεκτικά έχουμε ήδη χάσει) και το δένδρο και το δάσος.

Νομαρχιακό Unfair

Λοιπόν, δεν είμαι νομικός, αλλά κάθισα και διάβασα το Σύνταγμα για την περίπτωση της Φώφης.

Είναι θεωρώ πολύ σαφές. Νομάρχες δεν εκλέγονται βουλευτές κατά την διάρκεια της θητείας τους ακόμα κι αν παραιτηθούν.

Αυτό, βάσει μιας ερμηνείας σημαίνει ότι μπορούν να παραιτηθούν, να υποβάλουν υποψηφιότητα, ο Άρειος Πάγος δεν εξετάζει το συγκεκριμένο θέμα, εκλέγονται και μετά το Εκλογοδικείο αποφασίζει για την νομιμότητα ή όχι της συγκεκριμένης εκλογής, μετά από ένσταση. Και το πνεύμα του νόμου εννοεί στην συγκεκριμένη περίπτωση ότι ο Νομάρχης, με την περισσότερη δύναμη που έχει λόγω της θέσης του, αποκτά πλεονέκτημα έναντι των άλλων υποψηφίων. Ωστόσο, στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό το πλεονέκτημα δεν υφίσταται, δεδομένου ότι η Φώφη κατεβαίνει στο ψηφοδέλτιο επικρατείας – οπότε δεν χρειάζεται σταυρό και δεν αποκτά έτσι συγκεκριμένο πλεονέκτημα έναντι συνυποψήφιων της.

Ίσως να είναι έτσι με την στενή νομική έννοια.

Για το δικό μου όμως αίσθημα δικαίου, η υποψηφιότητα αυτή πάσχει για τους ακόλουθους λόγους:

1. Από τις δηλώσεις της ίδιας της Φώφης πέρυσι, όταν έλεγε ότι θα εξαντλήσει την θητεία της ως Υπερνομάρχης και ότι αυτό τεκμηριώνεται και από το ασυμβίβαστο της εκλογιμότητάς της.
2. Το ότι το ίδιο το Σύνταγμα αποκλείει την συμμετοχή της. Πριν ή μετά τις εκλογές δεν έχει σημασία. Θα ήταν ακόμα χειρότερο, αν μετά τις εκλογές η κυρία Φώφη παρέμενε στην θέση της. Και αυτό μάλλον θα γινόταν, δεδομένου ότι ο πρώτος επιλαχόντας της λίστας, συμμορφούμενος με την κακώς εννοούμενη κομματική πειθαρχία, θα ήταν αμφίβολο αν θα προέβαινε σε ένσταση.
3. Κάποτε πρέπει να σταματήσει αυτή η απαξίωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έναντι της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Δεν είναι της πλάκας θεσμός η Νομαρχία ή η Δημαρχία για να μπαίνουν και να βγαίνουν τα πρωτοκλασάτα στελέχη κατά βούληση ή όταν το επιτάσσει η πολιτική επικαιρότητα. Σας δημότης του Δήμου Αθηναίων, με αυτά και με αυτά έχουμε πάντα δήμαρχο τον κ. Απέργη.

Δεν μπορώ καν να σκεφτώ ότι μπορεί να ισχύει το σενάριο της προσχεδιασμένης άκυρης υποψηφιότητας για να δημιουργηθεί μπάχαλο προεκλογικά…

Τι θα ήθελα στις εκλογές

Έβγαλα μία πικρία στο προηγούμενο post.

Αρχικά, γιατί εκτιμώ πολύ τον Λεωνίδα Κύρκο. Η αυτοκριτική του, είναι από τα πιο τίμια και αληθινά κείμενα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

Αλλά και όλα τα τελευταία του κείμενα με βρίσκουν στα περισσότερα σημεία σύμφωνο… 1 2 3

Μετά από πολύ περίσκεψη το τελευταίο διάστημα, πιστεύω ότι πρέπει η κοινωνία μας να κινηθεί αριστερότερα. Όταν ο λαός πεινάει, πρέπει να πάμε αριστερότερα. Και αν νομίζετε ότι ζούμε καλή ζωή, αυτή είναι βασισμένη στα διακοποδάνεια, τα εορτοδάνεια και την υπερχρέωση.

Αλλά και το πισωγύρισμα στις σχέσεις Κράτους / Εκκλησίας, τους φανατισμούς, την Παιδεία που γίνεται όλο και χειρότερη, τα εργασιακά, τα Οικολογικά, τα δικαστικά, τα οικονομικά, τα της Υγείας… Σε όλα ή έστω στα περισσότερα θεωρώ ότι χρειαζόμαστε μία αριστερότερη θεώρηση.

Ήλπιζα λοιπόν σε μία προ-εκλογική ή έστω μετεκλογική συνεργασία ΠΑΣΟΚ (που θα πρόσφερε την κυβερνητική εμπειρία) με τον Συνασπισμό (που θα πρόσφερε την ανανέωση που χρειάζεται το πολιτικό σκηνικό και τον έλεγχο της αυθαιρεσίας και της αλαζονείας του παλιού κακού ΠΑΣΟΚ). Με την ταυτόχρονη ανάληψη της ευθύνης όλων των λαϊκών ή ευαίσθητων υπουργείων από στελέχη του ΣΥΝ (Παιδείας, Υγείας, Εργασίας, Περιβάλλοντος).

Αυτό θα ήταν το καλύτερο δυνατό σενάριο για μένα.

Δυστυχώς, και τα δύο κόμματα, κοιτάζοντας το στενό μικροκομματικό τους συμφέρον, δεν συνεργάστηκαν προεκλογικά, και τώρα βλέπουμε δηλώσεις του Αλαβάνου ότι δεν υπάρχει έδαφος συνεργασίας ούτε μετεκλογικά. Φοβάται το ΠΑΣΟΚ ότι θα χάσει ψήφους προς τον ΣΥΝ και ο ΣΥΝ προς το ΠΑΣΟΚ.

Και τελικά, θα έχουμε όπως όλα δείχνουν κυβέρνηση ΝΔ/ΛΑΟΣ. Ο Καρατζαφέρης ήδη προέβη σε δηλώσεις.

Φρίκη.

:-(

Δεν συνεργάζομαι με κανέναν!
Κατέχω την απόλυτη αλήθεια, εκπροσωπώ το 3 ή 4 ή 5% και έχω τόσο καλές ιδέες που δεν μπορώ να συνεργαστώ με κανέναν άλλον.
Καλά, δεν βλέπουν ότι έχω δίκιο;

Ψηφίστε με!

Αχ, Λεωνίδα....


ΠΛΗΝ.