Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Μερικές σκέψεις.

Η ασυλία θεσπίστηκε έτσι ώστε οι βουλευτές να μην φοβούνται να εκφράσουν γνώμη και να τα βάλουν με μεγάλα συμφέροντα

Το άσυλο θεσπίστηκε για να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της έρευνας και της επιστήμης από τις εξουσίες και για να υπάρχει ένας χώρος όπου όλες οι απόψεις να μπορούν να ακουστούν και να δεχθούν την βάσανο της κριτικής

Η μονιμότητα θεσπίστηκε για να αποτρέπει το κομματικό πελατειακό κράτος από το να διορίζει τους δικούς του και για να μπορούν οι δημόσιοι υπάλληλοι να καταγγέλουν τα κακώς κείμενα των ανωτέρων τους χωρίς να φοβούνται για την δουλειά τους

Η δωρεάν υγεία θεσπίστηκε για να έχουν όλοι (ανεξάρτητα αν έχουν χρήματα ή όχι) δικαίωμα στην ζωή

Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους (άρθρο 1, παρ3 Συντ.)

Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου (άρθρο 4 παρ1 Συντ.)

Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 4 παρ5 Συντ.)

Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.  (άρθρο 22 παρ1 Συντ.)


Είναι για μένα προφανές ότι κάπου κάνουμε ΛΑΘΟΣ.

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Τα νέα γράφονται κατά βούληση των καναλιών (...πές μας κανα νέο!)




Αυτές τις ημέρες διεξάγεται στην πλατεία Συντάγματος και σε άλλες πλατείες της πόλης το Green Design Festival.

Στα εγκαίνια, την Παρασκευή που μας πέρασε, βραβεύτηκαν το ΟΙΚΟΛΟΓΙΟ και ο Αθ. Παντέλογλου

Δεδομένου ότι είμαι μέλος του Οικολογίου και φίλος του Θανάση και της ΜΚΟ του, του ΙΤΑΠ, αισθάνομαι διπλή χαρά για τις βραβεύσεις. (BTW, συγχαρητήρια στην Χριστίνα και στην Χριστίνα)!

Το ποστ όμως αυτό, δεν γράφεται για τα βραβεία. 

Το συγκεκριμένο "δρώμενο", είναι αρκετά ποιοτικό. Θέλω να πω, ότι αν και αναπόφευκτα σε τέτοια γεγονότα, παρυσφρύουν πάντα πράσινοι "celebrities" και διάφορες φυλές της πόλης όπως "new age", vegetarians, διάφοροι τρελαμένοι με την φυσική κατάσταση, αντικαπνιστές και διάφοροι άλλο τύποι, το συγκεκριμένο φεστιβάλ έχει και ένα πραγματικό αντικείμενο, στα πλαίσια βέβαια ενός επικοινωνιακού κυρίως event.

Εξάλλου, η βράβευση του οικολογίου και του Παντέλoγλου, αποδυκνείει αν μη τι άλλο, την προσπάθεια των διοργανωτών για κάτι σοβαρότερο από τα συνηθισμένα περιβαλλοντικά πυροτεχνήματα που συναντάμε όλο και πιο συχνά.

Μου προκαλεί λοιπόν μεγάλη εντύπωση, που ο σταθμός που κατ' εξοχήν δείχνει ότι θέλει να ασχολείται με τα θέματα του περιβάλλοντος, ο ΣΚΑΙ, δεν έκανε την παραμικρή αναφορά ούτε έχει δημοσιέυσει κάτι σχετικό στο site του σταθμού.

Γιατί άραγε; Επειδή δεν το διοργανώνει ο ίδιος ο σταθμός; Και τι με αυτό; Δεν είναι ένα περιβαλλοντικό θέμα, πρώτης σημασίας; Ο ΔΟΛ, για παράδειγμα, και σε αντίθεση, το έχει στο πρωτοσέλιδο του in.gr!

Η επιλεκτική προβολή μόνο των θεμάτων που σπονσοράρει κάθε σταθμός, (όπως ο Πανελλήνιος και ο Μίνως Κυριακού για τον Αντένα, η "κοινωνική" δράση της Μαριάννας Βαρδινογιάννη για τον STAR, κλπ), είναι κατάντια για την δημοσιογραφία. Αλλά ακόμα χειρότερο, είναι το "θάψιμο", η αποσιώπιση των θεμάτων που σπονσοράρουν άλλοι, ανταγωνιστικοί σταθμοί ή ΜΜΕ.

Που τελειώνει αυτή η πρακτική; 

Κάτι παρόμοιο ισχύει και στο εξής: Εδώ και μερικές ημέρες, ο ΣΚΑΙ ισχυρίζεται ότι έχει βρει στοιχεία που αποδυκνύουν ότι στο σκάνδαλο (;) του Βατοπεδίου, το Δημόσιο δεν υπέστη οικονομική ζημιά. Πέρα από την γνωστή πλύση εγκεφάλου (αφού σε κάθε δελτίο αναφέρει όλο το ιστορικό του σώματος ορκωτών εκτιμητών), το γεγονός αυτό καθεαυτό, αν ισχύει, είναι τεράστιο! Αλλά από τα υπόλοιπα κανάλια σιωπή! 

Τι παίζεται;

Μέχρι που θα φτάσει η ποδηγέτηση της κοινής γνώμης;

Τα νέα επιλέγονται όπως συμφέρει τον κάθε καναλάρχη;

Ε;

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ντρέπομαι για αυτό το ποστ, αλλά έτσι αισθάνομαι...

Μετά την ομιλία του ΓΑΠ, δεν μορεί να φύγει από το μυαλό μου μία σκέψη.

Η χώρα, είναι σαν ένα δωμάτιο, με μία τεράστια στοίβα σκατά στην μέση, πάνω στο πάτωμα κι όλοι αυτοί κάνουν ότι δεν τα βλέπουν και μας βάζουν να καθαρίζουμε τις γωνίες από την σκόνη.

ΥΓ. Για ευνόητους λόγους δεν βάζω εικόνα.

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Τι ΔΕΝ θα δω φέτος το καλοκαίρι



Αμάν πια με τις Λυσιστράτες! Κάθε καλοκαίρι, Λυσιστράτη! Την μάθαμε την ιστορία πιά. Ξέρετε, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έγραψαν κι άλλες κωμωδίες, και επίσης και κάτι που λέγεται τραγωδία (μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας... αν έχετε ακουστά)...

Καλύπτει πλέον καμμιά ανάγκη μία ακόμα Λυσιστράτη πέρα από την ανάγκη μερικών ηθοποιών να βωμολοχήσουν (Αριστοφανική αδεία) επί σκηνής, ή ακόμα χειρότερα να εξωτερικεύσουν την έντονη καθώς φαίνεται επιθυμία τους να ντυθούν σαν τραβέλια και να συριανάνε επί δίωρο στην σκηνή!;;

Προς Ελληνικό φεστιβάλ: Μπορείτε καλύτερα.

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Πως πέρασα στην Γενική Απεργία της 8-7-2010

Ο ένας από τα 3 εκ. απεργούς


Αγαπητό μου ιστολογιάκι,

Τι μέρα κι αυτή η χθεσινή! Όλα άρχισαν μόλις έφτασα στην εταιρία όπου εργάζομαι! Οι πόρτες ήταν κλειστές και όλοι οι συνάδελφοι ήταν απ' έξω με πανό και μουσική και φώναζαν συνθήματα  ενάντια στο μνημόνιο και τα μέτρα. Αισθάνθηκα μία ευχάριστη έκπληξη και αμέσως έσπευσα να ενωθώ μαζί τους και να φωνάξω κι εγώ με όλη την δύναμη της φωνής και της ψυχής μου την αντίδρασή μου και την οργή μου για τα μέτρα που μας επιβάλει ο καπιταλισμός και η παγκοσμιοποίηση!

Αποφασίσαμε όλοι μαζί να κατεβούμε και στην πορεία και αφού αφήσαμε καμμιά εικοσαριά συναδέλφους μας, έξω από την εταιρία σαν ομάδα περιφρούρησης, σχηματίσαμε πορεία και ξεκινήσαμε προς το κέντρο!

Μόλις βγήκαμε στον κεντρικό δρόμο, είδαμε ότι πολλοί άλλοι συνάδελφοι, από άλλες εταιρίες έκαναν κι αυτοί το ίδιο. Δανειστήκαμε μερικά από τα συνθήματά τους, δανείστηκαν κι αυτοί μερικά από τα δικά μας και σύντομα, ενωθήκαμε κι ένα ανθρώπινο ποτάμι που όλο και μεγάλωνε από άλλους συναδέλφους μας από άλλες εταιρίες ανέβαινε προς το κέντρο για να συμμετάσχει σε μία μεγαλειώδη - όπως όλα έδειχναν- διαδήλωση κατά του ΔΝΤ, της Ε.Ε,  της ΕΚΤ και της κυβέρνησης που μας οδήγησαν μέχρι εδώ...

Στον δρόμο έψαχνα να αγοράσω ένα μπουκαλάκι νερό και ένα πακέτο τσιγάρα, αλλά μάταια! Όλα τα περίπτερα είχαν κατεβασμένα ρολά, συμμετέχοντας κι αυτοί στην γενική απεργία!

Διέκρινα τελικά ένα ψιλικατζίδικο που είχε μισάνοιχτη την πόρτα του. Προσεκτικά πλησίασα και ρώτησα τον ψιλικατζή αν μπορούσε να μου δώσει νεράκι και τσιγάρα και αυτός φοβισμένος μου τα έδωσε. "Φίλε", του λέω, "κακώς όμως δουλεύεις σήμερα, σήμερα είναι ημέρα Γενικής απεργίας!" "Εχεις δίκιο" μου λέει! " Τώρα το κλείνω κι έρχομαι κι εγώ μαζί σας".

Και αμέσως, κλείδωσε, πήρε κι ένα πλακάτ που είχε προφανώς ετοιμάσει από πριν με κάποια συνθήματα κι ενώθηκε στην πορεία μας!

Μετά από κάμποση ώρα, και ενώ ήμασταν όλοι ενθουσιασμένοι από την λαοθάλασσα συμμετοχής στην απεργία, πλησιάσαμε όσο μπορουσαμε περισσότερο προς το κέντρο. Παρότι απείχαμε τουλάχιστον ένα χιλιόμετρο από την εξέδρα των ομιλητών, (δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε περισσότερο λόγω πολυκοσμίας), ακούγαμε όλους τους ομιλητές, αφού οι συνδικαλιστικές μας οργανώσεις είχαν φροντίσει να τοποθετήσουν μεγάφωνα παντού.

Τι εμπνευσμένες ομιλίες! Όλοι ενθουσιαστήκαμε από την ανιδιοτέλεια και την αγνή αγωνιστική διάθεση της συνδικαλιστικής ηγεσίας μας! Οι άνθρωποι αυτοί, με το αγωνιστικό τους φρόνημα και παραμερίζοντας και παραμελώντας καθε προσωπικό συμφέρον, αγωνίζονται χρόνια τώρα, από το μετερίζι του συνδικαλισμού και από άλλα, υψηλότερα μετερίζια του βουλευτή και μερικοί ακόμα και του Υπουργού για τις ανάγκες του εργάτη του αγρότη, του υπάλληλου, κόντρα στις ντόπιες και ξένες ολιγαρχίες και την Πλουτοκρατία, γα το καλό μας, για το καλό του εργαζόμενου, του υπάλληλου, του εργάτη!

Ο κόσμος ήταν τόσος πολύς, που δεν χρειαζόταν, δεν ήταν καν εφικτό να πραγματοποιηθεί πορεία και να παραδωθεί το ψήφισμά μας στην Βουλή! Όλο το κεντρο της πόλης μας ήταν ασφυκτικά γεμάτο από διαδηλωτές! 

Στο μεταξύ, από τα μεγάφωνα μας ενημέρωναν: Θρίαμβος συμμετοχής στην Γενική απέργία! Διόμησι εκατομύρια κόσμος στην Αθήνα, πεντακόσιες χιλιάδες στην Θεσσαλονίκη, 200 στην Πάτρα και σε όλες τις υπόλοιπες πόλεις, τεράστια η συμμετοχή!

Άλλοι έλεγαν 70%, άλλοι 80%, μερικοί έφτασαν να λένε ακόμα και 95% συμμετοχή στην απεργία!

Κάτι αρχίζει να αλλάζει! Ο κόσμος κατάλαβε το πραγματικό σου συμφέρον και αποφάσισε να αντιδράσει!

ΤΡΕΜΕ ολιγαρχία!


Related Posts with Thumbnails